مجلس ختم
منبر وفات:
- اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم.
رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی...وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی... وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی هارُونَ أَخِی اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی... وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی کَیْ نُسَبِّحَکَ کَثِیراً... وَ نَذْکُرَکَ کَثِیراً ...إِنَّکَ کُنْتَ بِنا بَصِیرا...
الحمدلله رب العالمین.
حسبنا الله و نعم الوکیل
نعم المولی و نعم النصیر
و افوّض امری الی الله
ان الله بصیر بالعباد
- تقدیم به محضر مقدس و نورانی قطب عالم امکان حضرت بقیه الله الاعظم امام زمان(ع) صلواتی ختم بفرمایید
- این جلسه گرانقدر برای تمجید و پاس داشت یاد مرحوم.............، تشکیل شده است.
امیدوارم که خدای متعال روح را ...،
- و به بازماندگانش عزت و صبر عنایت نماید. صلوات دوم رو به همین نیت بلند تر عنایت بفرمایید.
- در آستانه سال جدید و عید نوروز هستیم... چه بسا جاداشته باشه کمی از عید بگیم
- عید یعنی بازگشت ... یعنی طبیعت به تراوت و شادابی و باز می گردد
- معنای بازگشت طبیعت... تازه شدن ... نه تکرار شدن
- در هر بهار درخت تکامل پیدا می کند ... رویش های جدید.
- تکاپوی طبیعت برای نو شدن ... برگهای قدیمی و کهنه رو دور می ریزد و شروعی تازه...
- از بهار درس بگیریم ما هم نو بشیم : به تعبیر علی (ع ) : کسی که امروزش مانند دیروز باشد ، براستی زیانکار است .
- آیه متناسب با عید در قرآن: انا لله و انا الیه راجعون
- این آیه پایان کار نیست.
- داستان نهج البلاغه:
امیرالمومنین امام علی علیه السلام هنگام بازگشت از صفین و در حین نزدیک شدن به گورستان کوفه فرمودند...
اى خفتگان خانه هاى تنهایى، و جاهاى خشک و خالى، و گورهاى ظلمانى! اى خاک نشینان، اى ساکنان دیار غربت، اى تنهاشدگان، اى بى همدمان! شما پیش از ما رفتید و ما نیز در پى شما آمده به شما خواهیم پیوست . اما خانه هایتان! دیگران در آن سکونت گزیدند؛ اما زنانتان! با دیگران ازدواج کردند و اما اموال شما! در میان دیگران تقسیم شد! این خبرى است که ما داریم؛ حال شما چه خبر دارید؟ امام سپس رو به یاران خود کرد و فرمود : بدانید که اینان اگر اجازه سخن گفتن داشتند، به شما خبر مى دادند که : بهترین ره توشه، تقوا است .
متن حدیث:
امام علی علیه السلام ـ عند رُجُوعِهِ مِن صِفِّینَ و إشرافِهِ على القُبُورِ بظاهِرِ الکُوفَةِ ـ : یا أهلَ الدِّیارِ المُوحِشَةِ ، و المَحالِّ المُقفِرَةِ ، و القُبورِ المُظلِمَةِ ، یا أهلَ التُّربَةِ ، یا أهلَ الغُربَةِ ، یا أهلَ الوَحدَةِ ، یا أهلَ الوَحشَةِ ، أنتُم لَنا فَرَطٌ سابِقٌ ، و نَحنُ لَکُم تَبَعٌ لاحِقٌ ، أمّا الدُّورُ فَقَد سُکِنَتْ ، و أمّا الأزواجُ فَقَد نُکِحَتْ ، و أمّا الأموالُ فَقَد قُسِمَتْ . هذا خَبَرُ ما عِندَنا فَما خَبَرُ ما عِندَکُم ؟ ـ ثُمَّ التَفَتَ إلى أصحابِهِ ـ فقال : أما لَو اُذِنَ لَهُم فی الکَلامِ لأَخبَرُوکُم أنَّ خَیرَ الزّادِ التَّقوى ./
" نهج البلاغه حکمت 130 "